O przemocy

Dziś trochę o przemocy.<br /> <br /> Przemocy, która nie zostawia śladów w postaci siniaków. Przemocy, której nie widać. Przemocy, która paradoksalnie sieje największe spustoszenie w człowieku i która kształtuje go na przyszłość.<br /> Przemoc psychiczna.<br /> Niewidzialna.<br /> Trudna do udowodnienia.<br /> Nie pozostawiająca widocznych blizn.<br /> Najgroźniejsza...<br /> <br /> <br /> <br /> Majka dostała się właśnie na studia w Krakowie. Jako, że nie udaje się jej dostać pokoju w akademiku, jej brat dzwoni do znajomego, który na co dzień mieszka w tym mieście z prośbą o pomoc. Kolega pomaga, a Majka spotyka się z nim na kawie. I tak poznaje Edwarda..<br /> <br /> Edward adoruje Majkę, nie odstępuje jej na krok, pomaga jej absolutnie we wszystkim. Nie mija wiele czasu i dziewczyna zachodzi w ciążę. Ukochany staje na wysokości zadania i natychmiast się jej oświadcza. Biorą cichy, szybki ślub cywilny.<br /> Dostają mieszkanie, którego powierzchnia to osiemnaście metrów kwadratowych, bez dostępu do bieżącej wody. Tam też przychodzi na świat ich pierwsze dziecko - Kasia.<br /> <br />  Zaczyna się niewinnie. Od upomnień że się leni w ciąży, gdy on pastuje podłogę, że jest głupia bo nie zna się na polityce i narobiła mu wstydu przy kolegach. Później Edward uderza Majkę w twarz. Bez powodu, coś nie poszło mu w pracy. Potem kolejny raz za, w jego mniemaniu, niegrzeczną odzywkę żony. Każde marzenie Majki jest wyśmiewane, kpiny z jej inteligencji są na porządku dziennym. Wyzwiska są codziennością. Edward wlewa w Majkę ogromną ilość jadu, nienawiści, braku szacunku, pogardy. Majka się boi. Boi się tak bardzo, że nie myśli o rozwodzie. Oprócz bestialskiego traktowania i znęcania się psychicznego, Edward zdradza Majkę i niespecjalnie się z tym ukrywa.<br /> Za sprawą pracy męża, cała rodzina przeprowadza się do Kielc - rodzinnego miasta młodej matki. <br /> Rodzina ponownie się powiększa, tym razem na świat przychodzi syn, Witold. Majka pracuje jako nauczycielka geografii w miejscowej szkole. Jej życie jednak to gehenna, mąż nie daje jej bowiem pieniędzy na utrzymanie dwójki dzieci, o wszystko musi troszczyć się sama.<br /> <br /> Edward na zewnątrz, w oczach wszystkich jest mężem idealnym. W towarzystwie adoruje żonę, dba o nią, przymila się jej. Okazuje nieprawdopodobną troskę i pozoruje miłość. Dlatego jego przemoc jest tym okrutniejsza, bo trudno uwierzyć, aby taki ideał był tak naprawdę potworem. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvHE7VC6hz0aij0kzMmvC-zlTQTAahIDvpLR5qg8yq9pek5utKZUot1CYmxK7FrhT-xEln6ZquUL7nVw6XtdV26YE07U9ZVzDWJcHD5oPhcNeYpx4MNwz8DqPnRcD82Ot12EWHd0uyHdY/s1600/DSC_0179.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvHE7VC6hz0aij0kzMmvC-zlTQTAahIDvpLR5qg8yq9pek5utKZUot1CYmxK7FrhT-xEln6ZquUL7nVw6XtdV26YE07U9ZVzDWJcHD5oPhcNeYpx4MNwz8DqPnRcD82Ot12EWHd0uyHdY/s640/DSC_0179.JPG" width="360" /></a></div> <br /> <br /> Książka jest ciężka, zdominowana przez przemoc, jaką potrafi zgotować człowiek drugiej osobie. Bat, jaki ukręcił na Majkę Edward, to bat z przekleństw stosowanych w każdym momencie jej życia. Wszystko co najgorsze w ludzkiej naturze, znajduje zastosowanie w małżeństwie tych dwojga.<br /> <br /> Majka jednak, jak każda kobieta, każda matka, ma w sobie siłę, która nie dość, że pozwala jej trwać, to pozwala jej także wyrwać się spod kieratu przemocy. Mimo zdemolowanej psychiki, znajduje w sobie dość odwagi, by walczyć o siebie wbrew wszystkiemu i wszystkim.<br /> <br /> Jak potoczą się losy Majki i jej dzieci?<br /> Czy uda się jej na dobre wyrwać ze szponów męża tyrana? Czy Edward może jednak się opamięta i zrozumie, że postępował źle? Jak decyzje Majki wpłyną na losy jej dzieci?<br /> Czy można wiecznie żyć w strachu?<br /> <br /> Książka w mojej ocenie porusza temat ważny i nieco bagatelizowany przez ludzi. Przemoc psychiczna dewastuje drugiego człowieka doszczętnie i rzuca się głębokim cieniem na jego późniejsze życie. Powstałe na jej skutek rany nigdy się nie zabliźniają, dotkliwie przypominając o traumie. <br /> <br /> To nie jest literatura dla każdego. Nie każdy bowiem jest w stanie zrozumieć istotę tego typu bestialstwa. W książce nie ma krwi, aktów przemocy fizycznej, która zdarza się w kryminałach. Niemniej, pozycja w moim odczuciu ciężka i potrzebująca pewnej dozy empatii i wrażliwości.<br /> Mocna.<br /> Dobra.<br /> W mojej ocenie siedem na dziesięć.

O przemocy

Dziś trochę o przemocy. Przemocy, która nie zostawia śladów w postaci siniaków. Przemocy, której nie widać. Przemocy, która paradoksalnie ...

Maszeruj do utraty tchu

Piękna pogoda dopisała podczas tegorocznej majówki :)<br /> <br /> Spacer wśród zieleni, słońca i wszędobylskich pyłków - zaliczony. Narodowy sport Polaków - grill na świeżym powietrzu - zaliczony. Spanie do oporu i niespieszna poranna kawa - zaliczona!<br /> <br /> <br /> Zatem czas Stephena Kinga, autora, którego nie trzeba nikomu przedstawiać.<br /> <br /> Moja przygodna z nim zaczęła się, gdy miałam 15lat, czyli niemal połowę mojego życia temu. W jakiejś gazecie przeczytałam, że jest to ulubiony pisarz jakiejś piosenkarki. Użyła słów "król horroru". Czegóż mogłam chcieć więcej? Pognałam do najbliższej biblioteki i chwyciłam pierwszą moją książkę Kinga, która potem towarzyszyła mi niemal na każdym etapie życia. "Miasteczko Salem" przeczytałam w jeden dzień i jedną noc. Od tamtej pory, pożyczałam dwie, trzy jego książki tygodniowo przy rosnącym przerażeniu pani bibliotekarki, która uważała, że jest to zbyt krwawa literatura jak na młodą dziewczynę. Doszło do tego, że nie chciała mi wypożyczyć "Desperacji". Na szczęście, mój młodzieńczy urok pokonał jej obawę i moja przygoda z Kingiem trwa po dziś dzień :)<br /> <br /> Pozycja, o której chcę dziś coś więcej opowiedzieć, należy do moich ulubionych i często do niej wracam.Została wydana pod nazwiskiem Richard Bachman.<br /> <br /> Główny bohater to Ray Garraty, szesnastoletni chłopak, który bierze udział w wielkim marszu. Marszu, z którego nie można się wypisać. Reguły są proste. Setka młodych chłopaków idzie, aż pozostanie tylko jeden. Za każdy przystanek otrzymują upomnienie. Mogą ich otrzymać tylko trzy. Za czwartym... są eliminowani. W marszu muszą załatwiać potrzeby fizjologiczne, w marszu muszą spać, jeść, pić, myć się. Tak naprawdę, nie mogą się zatrzymać. Dla wygranego jest oczywiście wielka nagroda pieniężna. Maszerującym chłopakom towarzyszy armia pozbawionych uczuć żołnierzy, którymi zawiaduje Major.  Podczas marszu zawodnicy borykają się z kontuzjami fizycznymi takimi jak pęcherze, skurcze, poparzenia słoneczne, biegunki, bóle brzucha i szereg innych dolegliwości. Psychicznie nie jest wcale lepiej, chłopcy idą obciążeni świadomością, że mogą już nie powrócić do swoich domów i rodzin. Nawiązują się między nimi sympatie i antypatie, które tak naprawdę nie są wcale ważne, ponieważ wygrać może tylko jeden z nich.<br /> Mistrzowskie prowadzenie postaci, opisy charakterów, które sprawiają, że czujemy się, jakbyśmy maszerowali z tymi chłopcami. Kibicujemy im i zagryzamy usta, gdy dostają upomnienia. Książka wciąga niesamowicie, mimo, że nie ma w niej jakiejś wartkiej akcji. King odbiega tutaj od swojego schematu w powieściach, nie jest gawędziarzem, a jedynie narratorem, który pokazuje nam nieunikniony los tych chłopców. Dodatkowo zakończenie, które pozwala każdemu z nas na samodzielną interpretację.<br /> <br /> W mojej skali, ta książka to bardzo silna dziewiątka z plusem. Fenomenalna pozycja, która być może gruba nie jest, ale zdecydowanie znajduje się w mojej trójce najlepszych dzieł Kinga.<br /> <br /> Och.. i wiecie... ta piosenkarka miała rację. King jest mistrzem gatunku, bez względu na obecne pozycje, nad którymi pochylę się w przyszłości :) Polecam!<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXwDqBpS_PLS9vvhRglVNPJjP7nxEBR68LLiQXkbsy-xB9EOPJik4hDib8UxZZm9hhCpzNhdzUUR5Bero_c7VYhSarEDiRI7SsdZ7RXB2KFIuoLNsDgdF5UcBLNb5Jw8kQ1xympb1hKR8/s1600/DSC_0173.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXwDqBpS_PLS9vvhRglVNPJjP7nxEBR68LLiQXkbsy-xB9EOPJik4hDib8UxZZm9hhCpzNhdzUUR5Bero_c7VYhSarEDiRI7SsdZ7RXB2KFIuoLNsDgdF5UcBLNb5Jw8kQ1xympb1hKR8/s1600/DSC_0173.JPG" width="360" /></a></div> <br />

Maszeruj do utraty tchu

Piękna pogoda dopisała podczas tegorocznej majówki :) Spacer wśród zieleni, słońca i wszędobylskich pyłków - zaliczony. Narodowy sport Pol...

Psychopaci są wśród nas

Na pierwszy ogień - recenzja ostatnio czytanej przeze mnie książki.<br /> <br /> Trzeba Wam wiedzieć, że zaraz po horrorze, kryminał jest moim ukochanym i najulubieńszym gatunkiem literackim. Wystarczy, że w opisie książki pojawią się słowa: morderstwo, okrutna zbrodnia, szalony, szalony psychopata i już jestem kupiona, a pozycja ląduje w mojej biblioteczce.<br /> <br /> Dziś zapoznam Was z "Wilkołakiem" Johna Sandforda. Dodatkowym zachęceniem do sięgnięcia po tą lekturę, jest jedno zdanie Stephena Kinga na okładce: "Brudna, wielka, przerażająca i pełna napięcia powieść!". A skoro król uważa że warto, to na pewno się nie myli!<br /> <br /> <br /> Tytułowego Wilkołaka poznajemy już na samym początku. Wiemy gdzie pracuje, poznajemy jego zwyczaje, jego wygląd. Tak naprawdę poznajemy go podczas popełniania przezeń morderstwa. Jednakże coś idzie nie tak, kobieta się broni na tyle skutecznie, że morderca musi uciekać nie dokończywszy swojego zadania.Kobieta, bowiem ofiarami naszego mordercy są ciemnowłose kobiety, które traktuje jako "wybrane". Do pełnych okrucieństwa morderstw popycha go impuls, a gra z policją i pragnienie bycia sławnym na skutek popełnionych czynów, czyni go wyjątkowo niebezpiecznym i sprytnym przeciwnikiem.<br /> <br /> Ujęcia go, podejmuje się porucznik Lucas Davenport, 40letnia gwiazda policji. Lucas prywatnie jest fanem kobiet, od których nie stroni. Dba o własny wygląd i uwielbia poezję. Dodatkowo jest twórcą planszowych gier strategicznych i wraz z grupką przyjaciół spotyka się co czwartek, aby rozgrywać skomplikowane partie. Lucas jest ambitny i szybko jego celem staje się ujęcie seryjnego mordercy grasującego w jego mieście.<br /> <br /> Książka ani na chwilę nie zwalnia tempa, Lucas decyduje się na ryzykowny krok sprowokowania Wilkołaka, który jednak jest bardzo ostrożny. Autor oferuje nam wartką akcję i od pierwszych stron porywa nas w rozgrywkę między dwoma mężczyznami. Co Lucas będzie musiał poświęcić, aby ująć Wilkołaka? I czy ten drugi popełni błąd i da się w końcu złapać? Ile kobiet będzie musiało jeszcze umrzeć?<br /> <br /> <br /> Jestem wymagającym czytelnikiem, rzadko kiedy jestem w stanie dać książce więcej niż 6 punktów w mojej dziesięciopunktowej skali. Tymczasem "Wilkołak" zasłużył na pełne 8 punkciorów!<br /> <br /> Zdecydowanie polecam :)<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiZKS9pn7vJ5Ws01vCH6ma2vO-AssJpCdVhCw8aOKGjXXugLpzPIWc1p5jJSjJzEzrtxDlS7BRDRhJb50r1n-ieqkNxE-oTQMHeo3k1kdd519gRHa_44dT96IoXDL6blx4Io7vhTiyflI/s1600/DSC_0156.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiZKS9pn7vJ5Ws01vCH6ma2vO-AssJpCdVhCw8aOKGjXXugLpzPIWc1p5jJSjJzEzrtxDlS7BRDRhJb50r1n-ieqkNxE-oTQMHeo3k1kdd519gRHa_44dT96IoXDL6blx4Io7vhTiyflI/s1600/DSC_0156.JPG" width="180" /></a></div> <br />

Psychopaci są wśród nas

Na pierwszy ogień - recenzja ostatnio czytanej przeze mnie książki. Trzeba Wam wiedzieć, że zaraz po horrorze, kryminał jest moim ukochany...